وانگهى : اين جا ، جاى « حقيقة شرعيه » نيست ، پرسش از ادبيات قرآن و اهل بيت ( ع ) است . اين همه اصطلاحِ « فى لسان الشرع » كه در محاورات شفاهى و كتبى علماى ما هست ، همگى به معنى « حقيقة الشرعيه » هستند ؟ اتفاقاً اين اصطلاح را بيش تر در مواردى به كار مى برند كه حقيقت شرعيه ، وجود ندارد ، و مرادشان ادبيات شرع است . البتّه كلم « موضوعاً » كه در بيان مجلسى هست ، به نفع نظر مرحوم طباطبائى است . اما بعيد است كه مراد مرحوم مجلسى از اين تعبير ، حقيقت شرعيه باشد كه نيازمند اعلام عمومى است تا عموم مردم بدانند كه اين لفظ شرعاً به اين معنى وضع شده است .